Tag: przyprawy

Ocet winny i jego właściwości

No Comments

Ocet winny i jego właściwości

Istnieją różne rodzaje octu, najbardziej znany i najtańszy jest ocet spirytusowy. Jest on jednak pozbawiony walorów smakowych i zapachowych, wypierają go więc stopniowo ciekawsze rodzaje octów, które – podobnie jak zioła i przyprawy – stanowić mogą ozdobę naszej domowej sztuki kulinarnej. Najbardziej znane z nich to ocet jabłkowy (oraz inne rodzaje octów owocowych) oraz ocet winny. Octy winne produkuje się tak z wina białego, jak i z wina czerwonego – oba te rodzaje cechują się nie tylko odmienną barwą, ale też innym smakiem i aromatem. Smakowe octy winne, podobnie jak najlepsze oliwy, zaprawiamy często przyprawami (np. tymiankiem, bazylią, estragonem). Aby ocet nabrał pełnego aromatu, gałązki świeżych przypraw muszą długo się w nim macerować. Należy zwrócić uwagę, że rodzajem octu winnego nie jest słynny ocet balsamiczny (aceto balsamico), od wieków wytwarzany w Modenie. Wytwarza się go nie z wina, ale z moszczu winnego (soku winogronowego).

Zastosowania kulinarne octu winnego

Ocet winny szczególnie znany jest dziś jako składnik sałatek, niezbędny element dressingów – łączy się go wtedy z oliwą, ziołami, przyprawami i cukrem. Klasyczna kuchnia europejska wiąże go jednak nie z lekkimi daniami warzywnymi, ale z ciężkimi mięsami, szczególnie z dziczyzną. Marynowanie i bejcowanie mięsa w occie winnym popularne było zwłaszcza w kuchni średniowiecza, kiedy lasy obfitowały w dziczyznę. Do dziś pozostaje jednak jednym z najbardziej charakterystycznych elementów kuchni myśliwskiej (w tym staropolskiej). Ocet winny nie jest więc wcale nowością na polskich stołach – stanowi jeden z elementów tradycyjnej kultury szlacheckiej. Nie znaczy to, że nasze skojarzenia octu winnego z kuchnią śródziemnomorską są niesłuszne. W Hiszpanii jest on stałym elementem popularnych tam dań z królika, w kuchni francuskiej dodaje się go często do wołowiny, można też kropić nim ślimaki (escargots). Oczywiście białego octu winnego używamy do dań lżejszych (drób, królik, sałatki), czerwonego – do cięższych (wołowina, wieprzowina, mięso z dzika).

Ocet winny w medycynie naturalnej

Octu winnego używa się od stuleci nie tylko ze względu na jego właściwości smakowe. Jest on także sprawdzonym od wieków elementem medycyny naturalnej, o właściwościach antyseptycznych, bakteriobójczych i grzybobójczych. Właściwości te dotyczą jednak głównie czerwonego octu winnego. W odróżnieniu od potwierdzonych właściwości antyseptycznych octu winnego, zbawienne działanie octu stosowanego wewnętrznie jest czymś wątpliwym. Picie octu stało się jednak rodzajem mody wśród osób zainteresowanych medycyną naturalną. Moda ta nie jest jednak nowością, za panaceum ocet winny uznawali już jego wynalazcy, starożytni Babilończycy. Jako lekarstwo na wiele chorób polecał go także Hipokrates, słynny grecki lekarz uznawany za „ojca medycyny”. Lecznicze właściwości wielu rodzajów octu znane są medycynie ludowej wielu krajów – tradycja polskiej medycyny ludowej preferuje jednak ocet jabłkowy.